خداحافظی با این نوشتار، پایان راه نیست؛ بلکه مکثی است میان دو سکوت. امید که این کلمات، آینه‌ای بوده‌اند برای اندیشیدن. اگر روزی اثری هنری ظهور کند که وزنی برای گفتن داشته باشد و صدایی برای شنیده شدن، بی‌درنگ بازخواهیم گشت. تا آن زمان، در انتظارِ واژه‌هایِ بی‌همتا. 🖋️ همه جاي ايران سراي من است. چو نيك و بدش از براي من است